Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus.

Innleiing ved ein mann.

Luk.17,11 Medan Jesus var på vegen til Jerusalem, drog han gjennom grenselandet mellom Samaria og Galilea.  12 Då han skulle gå inn i ein landsby, kom det ti spedalske menn imot han. Dei vart ståande langt unna  13 og ropa: «Jesus, meister, miskunna deg over oss!» 14 Då Jesus fekk sjå dei, sa han: «Gå og vis dykk for prestane!» Og medan dei var på veg dit, vart dei reine.  15 Ein av dei kom attende då han såg han var lækt. Han lova Gud med høg røyst, 16 kasta seg ned for Jesu føter og takka han. Denne mannen var ein samaritan. 17 Då sa Jesus: «Vart dei ikkje reine alle ti? Kvar er så dei ni? 18 Var det ingen annan enn denne framande som kom attende og ville gje Gud æra?» 19 Og han sa til mannen: «Reis deg og gå heim! Trua di har frelst deg.»

Tale ved Jon Martin Øverby.

Sak.9,9 Gled deg storleg, Sions dotter,

set i og jubla, Jerusalem!

Sjå, kongen din kjem til deg.

Rettferdig er han, og siger har han fått;

audmjuk rid han på eit esel,

på den unge eselfolen.

Hebr.9,11 Men Kristus er komen som øvsteprest for dei frelsesgode som vi no har. Han har gått gjennom det teltet som er større og meir fullkome, og som ikkje er laga av menneskehand, det vil seia: som ikkje høyrer denne skapte verda til.

Jesus reinsa tempelet, så då vart det forandring. Tollaren ville sjå Jesus og så var han med heim til han og så vart det forandring der også. Martin talte litt utifrå 

Joh.8,3 Då kom dei skriftlærde og farisearane med ei kvinne som var gripen i ekteskapsbrot; dei stelte henne fram 4 og sa: «Meister, denne kvinna har dei kome over medan ho gjorde ekteskapsbrot. 5 Moses har sagt oss føre i lova at slike kvinner skal steinast. Kva seier no du?» 6 Dette sa dei for å setja han på prøve, så dei kunne få noko å klaga han for. Jesus bøygde seg ned og skreiv på jorda med fingeren. 7 Men då dei heldt fram med å spørja, rette han seg opp og sa: «Den av dykk som er utan synd, kan kasta den fyrste steinen på henne.» 8 Så bøygde han seg ned att og skreiv på jorda. 9 Då dei høyrde det, gjekk dei bort, den eine etter den andre, dei eldste fyrst. Til sist var Jesus att åleine med kvinna som stod der. 10 Då rette han seg opp og sa: «Kvar er dei, kvinne? Var det ingen som dømde deg?» 11 «Nei, Herre, ingen,» svara ho. Då sa Jesus: «Så dømer ikkje eg deg heller. Gå bort og synda ikkje meir!»

Jesus går saman med oss, for å møte dei som vi møter.

Jon Martin hadde det vanskeleg og bad som David i Salme.25,16

Salme.25,14 Herren har fortruleg samfunn

med dei som ottast han,

i pakta med han får dei rettleiing. 

15 Eg vender alltid mine augo mot Herren,

for han dreg mine føter ut or garnet. 

16 Vend deg til meg og ver meg nådig,

for eg er einsam og i naud.

17 Fri meg frå det som tyngjer mitt hjarta,

og før meg ut or mine trengsler!

18 Tenk på mi naud og mi møde,

og tilgjev alle mine synder!

19 Sjå mine fiendar, kor mange dei er!

Dei hatar meg med eit ofseleg hat.

20 Vern mitt liv og fri meg ut,

lat meg ikkje verta til skammar;

for eg flyr til deg.

21 Lat ærlegdom og rettvise verna meg, Herre;

for eg set mi von til deg!

22 Å, Gud, løys Israel ut

or alle trengsler!

Han var på Island og ei islandsk kvinne kom og bad for han og helsa han med desse bibelversa:

Jes.54, 14 Ved rettferd skal du vera grunnlagd.

Ver trygg for trengsle

– du har ingenting å ottast,

og for redsle

– ho skal ikkje nå deg.

15 Går nokon til strid imot deg,

kjem det ikkje frå meg.

Den som tek på deg,

skal falla for di hand. 

16 Sjå, eg skaper smeden

som blæs i kolelden

og lagar våpen til sitt bruk.

Og eg skaper øydaren

til å herja og skada.

17 Ikkje eitt våpen dei smider imot deg,

skal visa seg gagnleg.

Kvart klagemål dei reiser mot deg,

skal du få kjent grunnlaust.

Det er den lut som Herrens tenarar får,

den rett eg gjev dei, seier Herren.

Han fekk ei liknande helsing frå ei canadisk pastor også.

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Jon Martin.

Når jeg taler til deg, så gjør jeg det fordi jeg ønsker å vise deg hvor verdifull du er. Du er verdifull og du er stor i mine øyne. For jeg har kjøpt med mitt eget liv, mitt eget blod. Så dyrebar var du at jeg ville komme fra himmelens herlighet og ofre mitt eget liv for din skyld, for at ikke du skulle gå for tapt, men han evig liv. Og da du kom til meg og sa ja til meg, da startet en prosess i ditt liv og den prosessen den pågår fremdeles. Og nå vil be den om at du åpner alle ditt hjertes sluser, så min velsignelseskraft og herlighet kan få lov til å strømme inn og ikle deg på innersiden med det du trenger, for at du skal gjøre det som er rundt deg i hverdagen, som herliggjør mitt navn, som hjelper mennesker og som blir til erfaringer og opplevelser for din egen del.

Ikke se på dine begrensninger, de vet jeg mye bedre om enn deg. Men jeg ser forbi de begrensninger du føler og så ser jeg hva jeg ønsker at du skal bli, under min kjærlighets behandling, for et redskap i min hånd, som jeg ser på den andre siden. Og når vil jeg salve dine øyne her i formiddag, så du kan se på samme måte og forstå at du er verdifull og viktig i mine øyne og i min hånd og et redskap for meg og et verktøy for meg, som jeg kan få bruke i ditt nærmiljø, for at andre skal få del i det samme som du har fått del i, frelsen, gleden, harmonien, lykken og ikke minst framtiden, som ligger foran deg, en evig himmel der du skal være sammen med meg for bestandig og prise meg evigheters evigheter, for hva jeg har gjort for deg og hva jeg har gjort gjennom deg.

Jeg kommer til deg, jeg er rettferdig og jeg er full av frelse og det skal bli deg til del, enda sterkere grad enn noen gang før. Derfor knepp ikke igjen, men åpne døra og vær ærlig å si Jesus rør ved meg, ikke gjør det i morgen men gjør du nå, for jeg trenger en berøring av deg akkurat i dette øyeblikket og da kom jeg og så velsigner jeg deg og så møter jeg deg og så fyller jeg deg, i Jesu navn. Halleluja, Hallejuja.

Relevante bibelvers.

Sak.2,14 Gled deg storleg, Sions dotter!

For sjå, eg kjem og tek bustad hjå deg,

lyder ordet frå Herren.  

15 Den dagen skal mange folkeslag

gje seg til Herren.

Dei skal verta mitt folk,

og eg vil bu hjå deg.

Då skal du sanna

at Herren, Allhærs Gud, har sendt meg til deg.

Kommentar.

Som eg skreiv i kommentaren til møtet i går kveld, så skulle eg søke Herren min Gud av heile mitt hjerte og det skulle eg gjere samtidig som eg studerte realfag, for å få det til å henge i hop, så måtte eg løfte blikket opp til Jesus og sjå på han, feste blikket på han. Slik at eg får harmoni mellom hjerte og hjerne, kropp og sjel. 

Vesten er grunnlagt på den analytiske tenkinga frå Aten og Bibelen frå Jerusalem, den analyteiske tenkinga frå Aten har vorte svært så vidare-utvikla i realfag og har vorte svært så verdifull og fruktbar. Eg hevdar at reinsinga i Jesus blod er fruktbar for denne tenkinga og slik blir prestetenesta i den nye pakta verdifull og fundamental i tusenårsriket.

Erfaring i det materielle miljø er viktige i den moderne, eksperimentelle naturvitskapen, dette har vi kontroll på, med metodene i realfag. Men her handlar det også om å gå ut og gjere verdifulle erfaringar i samfunnet, ved at Jesus er med oss, for å møte menneske som vi møter i kvardagen. Det kan vi godt samanlikne med Platons dialektikk, men vi må ha det klart for oss at Jesus er i går og i dag den same, ja til evig tid, han vert ikkje forandra, sjølv om vi kan gjere dårlege erfaringar i møte med den gamle vonde naturen og endåtil merke den i oss sjølve. Vi merkar framleis folkeslaga si nedtrakking av føregarden og vi er som slaktesauer. Men Kristus overlevde døden, han lever og held liv i oss, vi må berre hengi oss til han heile tida.

Rom.8,35 Kven kan skilja oss frå Kristi kjærleik? Trengsle eller angst eller forfylging eller svolt eller nakenskap eller fare eller sverd? 36 Det står då skrive:

For di skuld vert vi drepne dagen lang,

vi vert rekna som slaktesauer.

37 Men i alt dette vinn vi meir enn siger ved han som elska oss.  38 For eg er viss på at korkje død eller liv, korkje englar eller krefter, korkje det som no er eller det som koma skal, eller noka makt,  39 korkje det som er i det høge eller i det djupe, eller nokon annan skapning skal kunna skilja oss frå Guds kjærleik i Kristus Jesus, vår Herre.

Eg har bedt Jesus gi meg ei frelst kvinne til kone og eg trur framleis han vil meg det, så han kjem til meg og rører ved meg, ved sin Ande og vekker meg opp til liv i samfunn med seg og Faderen og det gjeld både sjel og kropp og soleis vekker han opp henne som han gir meg til kone også, i samsvar med skapingssoga og evangeliet, spesielt slik som Paulus har forkynt det for oss. Så då ventar eg at ho kjem til meg fysisk også og vert saman med meg, som kjærasten min og kona mi, så det vert ei god, verdifull og viktig erfaring for meg. Det har først og fremst å gjere med at han frelser oss, så vi kjem til han og vert som levande steinar oppbygde til eit åndeleg tempel for Herren. Slik har det med kyrkjelydsoppbygging å gjere. Så eg venta meg lenge at ho skulle komme på møta som eg gjekk på, men eg har ikkje sett henne der enno og no søker eg samfunn med Gud i einsemda, til samanlikning med Elia. Ja, kyrkjelydsoppbygginga kan godt starte som husmøte heime med meg også, ved at ho som Jesus gjev meg til kone kjem på besøk. 

Uansett vert det rettargang i Josjafat-dalen (Joel.3).