Velsigning frå himmelen ved trua på Jesus.

«https://www.youtube.com/watch?v=fgEyx1qAD-4&t=5305s»

Innleiing ved Håkon Martinsen.

Kol.1,13 13 For han har fria oss ut frå mørkers makt og sett oss over i sin kjære Sons rike.  14 Og i han har vi utløysinga, forlating for syndene.

Skaping og forsoning ved Kristus

15 Han er bilete av den usynlege Gud,

den fyrstefødde som står over alt det skapte. 

16 For i han vart alt skapt,

i himmelen og på jorda,

det synlege og det usynlege,

dei som tronar og dei som styrer,

både makter og herredøme –

alt er skapt ved han og til han. 

17 Han er før alle ting,

og alle ting står ved lag ved han, 

18 han er hovudet for lekamen, som er kyrkja.

Han er opphavet,

den fyrstefødde av dei døde,

så han i eitt og alt skal vera den fremste. 

19 For det var Guds vilje

at heile hans fullnad skulle bu i han, 

20 og ved han ville Gud forsona alle ting med seg,

det som er i himmelen og det som er på jorda,

då han skapte fred ved hans blod, på krossen. 

21 De var òg ein gong framande og fiendar av Gud i sinn og tanke på grunn av dei vonde gjerningane dykkar.  22 Men no har han forsona dykk med seg sjølv, då Kristus leid døden i sin jordiske lekam. Heilage, lytelause og ulastande ville han stella dykk fram for seg,  23 så sant de vert ståande i trua, grunnfeste og trauste, og ikkje lèt dykk rikka frå den vona som evangeliet gjev. Og evangeliet har de høyrt, for det er forkynt for alle skapningar under himmelen, og eg, Paulus, er ein tenar for det.

Liding og teneste for kyrkjelydane

24 No gleder eg meg over det eg må lida for dykk, og det som enno vantar i Kristi lidingar, utfyller eg på min eigen kropp; eg lid for hans lekam som er kyrkja.  25 Hennar tenar har eg vorte fordi Gud har sett meg til å gjera ein hushaldars gjerning hjå dykk: å fullføra tenesta med Guds ord,  26 den løyndomen som har vore duld i alle tider og for alle ætter, men som no er openberra for hans heilage.  27 Gud ville kunngjera for dei kor rik og herleg denne løyndomen er for folkeslaga: Kristus mellom dykk, von om herlegdom!  28 Han er det vi forkynner. Og vi rettleier og underviser alle menneske i den fulle visdom, så vi kan føra kvart menneske fram til mognad i Kristus.  29 For å nå dette målet arbeider og strider eg i hans kraft som verkar i meg med styrke.

Tale ved Eirik Syvertsen.

Heb.8,1 Hovudsaka i det vi her talar om, er dette: Ein slik øvsteprest er det vi har, og han har sett seg på høgre sida av Majestetens kongsstol i himmelen.  2 Der gjer han presteteneste i heilagdomen, i det sanne møteteltet, som ikkje er reist av menneske, men av Herren.

3 Kvar øvsteprest vert innsett til å bera fram gåver og offer. Difor må Kristus òg ha noko å bera fram.  4 Hadde han no vore på jorda, hadde han ikkje vore prest; for her er det andre som etter lova ber fram offergåvene. 5 Men dei gjer teneste ved eit telt som berre er ei etterlikning og ein skugge av det himmelske. Det ser vi av det ordet Moses fekk frå Gud då han skulle reisa møteteltet: «Sjå til at du gjer alt etter det førebiletet du fekk sjå på fjellet.»

Heb.9,11 Men Kristus er komen som øvsteprest for dei frelsesgode som vi no har. Han har gått gjennom det teltet som er større og meir fullkome, og som ikkje er laga av menneskehand, det vil seia: som ikkje høyrer denne skapte verda til.  12 Ikkje med blod av bukkar og kalvar, men med sitt eige blod gjekk han inn i heilagdomen éin gong for alle. Og såleis vann han ei evig utløysing.

2.Mos.25,9 Denne bustaden og alt det som høyrer til i han, skal de i alle måtar laga etter det førebiletet eg vil syna deg.

2.Kor.5,20 Så er vi då sendebod for Kristus, og det er som om Gud sjølv formanar gjennom oss: Vi bed i staden for Kristus, lat dykk forsona med Gud!  

Matt.5,13 De er saltet på jorda! Men misser saltet si kraft, kan det då verta til salt att? Det duger ikkje lenger til noko; folk kastar det ut og trakkar det ned.

14 De er ljoset i verda! Ein by som ligg på eit fjell, kan ikkje døljast.  15 Ingen kveikjer eit ljos og set det under eit kar, men i staken; då lyser det for alle i huset.  16 Såleis skal ljoset dykkar lysa for folk, så dei kan sjå dei gode gjerningane dykkar og prisa Far dykkar i himmelen!

2.Kor.3,12 Sidan vi no har slik ei von, går vi fram med stort frimod. 13 Vi gjer ikkje som Moses, han som la eit sveip over andletet, så israelittane ikkje skulle sjå den kvervande glansen før han var borte.  14 Men dei vart forherda. For heilt til denne dag ligg dette sveipet der når dei les frå bøkene i den gamle pakta. Og dei ser ikkje at pakta er avlyst i Kristus.  15 Ja, heilt til denne dag ligg det eit sveip over hjarta deira når Moses vert lesen. 16 Men når dei vender om til Herren, vert sveipet bortteke.  17 Herren er Anden, og der Herrens Ande er, der er fridom.  18 Men vi som med usveipt åsyn ser Herrens herlegdom som i ein spegel, vi vert alle omlaga til det same biletet, frå herlegdom til herlegdom. Dette skjer ved Herrens Ande.

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved ein mann.

«Det er eit blod i denne tida, som lyder i åndeverda, som talar om nåde og tilgiving, det er blod om nåde du får oppleve. Abels blod talar om hemn, men mitt blod talar om nåde og tilgiving, som eg vil gi deg. Du har høyrt at du har ikkje ein øvsteprest som ikkje har medynk med dykkar vesaldom, men du er komen til ein fullkomen øvsteprest, som vil bere dykk fram. Og du skal få oppleve Golgata på ein ny måte. Ver frimodig og audmjuke deg under mi veldige hand og eg vil røre ved deg.

Eg elskar mitt folk som vil vere audmjuka. Dei stolte vil eg stå imot, men dei audmjuke vil eg gi nåde. Kom du til krossen, velt av deg alt som burde vere der (ein skulle tru meining var «ikkje burde», men det spørst kva synspunkt det er vurdert utifrå. Det er sikkert mange som vil lesse på oss tunge byrder, som dei meiner bør vere der, men vi får kaste dei av oss). Byrder skal ikkje du bere, fall heller i saman enn å ta deg i saman. Eg vil ta omsorg for deg. Når du vert rørt ved meg, så sjå din familie på ein ny skapning. Det gamle er forgått, sjå, alt har vorte nytt. Derfor ber eg deg, kom til meg. Det er ikkje kjøtet eg vil ha, ja, eg vil ha kjøtet, men eg vil ha ei villig ånd, som legg seg under min autoritet. Og i min nåde skal du få tene meg i åndens nye liv. 

Og når du får oppleve meg på ein ny måte, så kan du rope hoseanna, hoseanna. Og derfor ynskjer eg at du skal få oppleve ein ny kjærleik til meg, ein ny relasjon til meg, kom, kom, kom. Og eg vil møte deg.» 

Fredag 10.7.2026. Kveld.

Innleiing ved Sigrid Eilivsen (?).

Apgj.17,1 Dei la vegen om Amfipolis og Apollonia og kom til Tessalonika. Der hadde jødane ei synagoge,  2 og Paulus gjekk dit, som han var van. Tre sabbatsdagar på rad tala han med dei ut frå skriftene. 3 Han forklara og la ut for dei at Messias laut lida og stå opp frå dei døde, og sa: «Det er Jesus, han som eg forkynner, som er Messias.»

1.Kor.1,22 For jødar spør etter teikn, og grekarar søkjer visdom,  23 men vi forkynner den krossfeste Kristus. Jødar støyter seg på det, og heidningar held det for dårskap;  24 men for dei som er kalla, både jødar og grekarar, er Kristus Guds kraft og Guds visdom.  25 For Guds dårskap er visare enn visdomen åt menneska, og Guds vanmakt er sterkare enn styrken åt menneska.

Tale ved Halvard Hasseløy.

5.Mos.30,19 Himmel og jord tek eg i dag til vitne på at eg har lagt fram for dykk liv og død, velsigning og forbanning. Vel då livet, så skal du få leva, både du og ætta di.  20 Elska Herren din Gud, høyr på han og hald deg til han! Då skal du få leva og bu lenge i det landet Herren svor at han ville gje fedrane dine, Abraham, Isak og Jakob.

Du treng ikkje fare opp eller ned, Ordet er deg nær i din munn og ditt hjarte.

Stride for den tru som er deg overgitt.

Som det var i Noas tid og i Lots tid, slik er endetida.

Luk.17,26 Og som det var i Noahs dagar, så skal det vera når Menneskesonen kjem.  27 Dei åt og drakk, dei gifte seg og vart bortgifte, heilt til den dagen då Noah gjekk inn i arka. Så kom flaumen og gjorde ende på dei alle. 28 Eller som det var i Lots dagar: Dei åt og drakk, dei kjøpte og selde, planta og bygde.  29 Men den dagen Lot gjekk ut or Sodoma, regnde det eld og svovel frå himmelen og gjorde ende på dei alle. 30 På same vis skal det vera den dagen Menneskesonen syner seg.

Dei var berre opptekne med materialisme. Men kva gagnar det eit menneske om det vinne heile verda, men taper si sjel.

Lot valde for seg, utan å søke råd hos Herren, slik som Abraham.

1.Mos.13,10 Då såg Lot ut over landet og la merke til at heile Jordan-sletta, radt ned til Soar, var svært rik på vatn, som Herrens hage, som Egyptarlandet. Det var før Herren hadde lagt Sodoma og Gomorra i øyde.  11 Og Lot valde seg ut heile Jordan-sletta og tok austetter. Såleis skildest dei frå einannan.

Kom i hug kona til Lot.

Luk.17,31 Er det nokon oppe på taket den dagen, og har sakene sine nede i huset, må han ikkje gå ned og henta dei, og den som er ute på marka, må ikkje gå heim att.  32 Kom i hug kona åt Lot!  33 Den som vil berga livet sitt, skal missa det; men den som misser det, skal vinna det.

Vi må satse på det som ikkje vert rikka, men består (Heb.12,27).

Den materialistiske innstillinga i den siste tida liknar på kyrkjelyden i Laodikea.

1.Mos.19,29 Så gjekk det til at Gud kom Abraham i hug då han øydela byane på sletta. Han leidde Lot midt ut or øydelegginga, som han sende over dei byane Lot hadde butt i.

Så det er hjelp i å be. Som når Peter (Ap.gj.12,1….) var i fengsel og Paulus og Silas var i fengsel (Ap.gj.16,16….).

Du vinn ikkje folk ved å leve sløvt, som Lot, men ved å tre nærmare Herren, som Abraham, så dine kan verte frelst. Du må fullføra det laupet som Herren har for deg.

Profetisk bodskap ved Halvard.

I kveld så seier Herren:

Livet og døden, velsigninga og forbanninga! Vel livet, vel velsigninga. Eg står her med ein open famn og dersom du vil komme og opne deg for meg. Eg veit du har prøvt og du seier så mykje og du har så mykje ordsakingar og du klagar på det eine og det andre og du har vore så oppteken med kva andre har gjort, så mange feil og manglar hos andre menneske. Men i kveld så talar eg til deg, det er deg eg vil ha i tale, seier Herren. For tida heretter er kort, så søk meg, for dersom du søker meg av hele ditt hjarte, så skal du få kjenne det at eg berre vil velsigne, eg vil frelse familien din. Eg vil løyse dei barnebarna som du har, som er lagt i lenker, eg skal bryte åkets band. Når du kjem fram for mitt åsyn med oppløfta hender, så skal du få kjenne mi salving der. Og eg skal bruke deg, eg skal be gjennom deg og du skal få sjå vidunderlege til skal skje, for eg vil gjere store ting også i dette landet i denne siste tid, seier Herren. Fordi eg vil utause min Ande over alle menneske. I Jesu namn.

Tungetale ved ei kvinne, tyding ved Halvard.

Så ofte har eg kalla deg, seier Herren, og så ofte har du merka mi milde stemme. Men også i dette stemnet har du merka eg har drege på deg. Men kva er det som held deg tilbake fra å søke meg djupare inn? Eg har store ting å få gjere i ditt liv, seier Herren. Eg har tankar til framtid og von for deg og din familie. Men eg treng deg, eg må ha deg nærmare meg. Tett ved meg ein stad. Dersom du kjem inn for mitt åsyn, så vil eg openberre for deg vidunderlege, herlege ting som eg skal gjere, men eg treng eit samarbeid. Som Enok vandra meg i si tid, så treng eg menneske i denne tida, seier Herren, som kan komme tett inn på meg, så eg kan få lov til å bruke deg. Du har tenkt på at du er så ring og så svak og du har ikkje stor nok tru. Men kom, så sterk som du er, så skal du få kjenne det, at eg vil gjere useielege herlege ting, eg kan gjere ting i ditt liv som du aldrig kunne drøyme om. For det er ikkje ved hær, det er ikkje ved makt det skjer, men det skjer ved min Ande, seier Herren. Og eg treng villige kar, som kan vere ein reiskap for meg i denne tida. Så ofte har du bedt. Men tida då bønneskålene skal tømast nærmar seg med stormsteg. Søk inn i mitt åsyn, mitt barn, kom djupare inn på meg. Den røysta som har til deg om, den talar også i kveld, i kveld er det du som må velje. Det gjeld dine barn, det gjeld dine barnebarn, det gjeld din familie. Du skal ikkje tru at eg ikkje har medynk med dei, er det nokon som vil frelse dei, så er det eg, seier Herren. Men eg vil bruke deg, som eit kar. I dei siste dagar skal det skje, då vil eg utause mine Ande over alle menneske. Deira søner og døttre skal tala profetiske ord. Eg vil gjere vidunderlege ting. Du skal få sjå ei tid som kjem i Norges land, seier Herren, då menneske kjem som du aldri kunne tenke deg søke meg, skal søke meg. Og deira vitnemål skal herleggjere mitt namn. Du skal sjå det. Unge menneske i hopetal skal komme, ja, dei har allereie byrja å komme. Fordi eg sender min sigd utover jorda, for å hauste inn, før døra skal lukkast og før eg kjem for å hente mine, seier Herren, så gjer eg no mi gjerning over også dykkar land. Og i kveld så talar eg til deg, for eg vil bruke deg. Gjer opp i ditt liv, seier Herren og la meg få lov til å hjelpe deg med det. Du klarar ikkje det i di eiga kraft, orsak eg klrar det ikkje, men det er derfor du trenger meg, seier Herren. For eg gir den trøtte kraft og den som ingen krefter har, gir eg stor styrke. Så i kveld står eg her med ein open famn for dykk. Kom i min famn, seier Herren, med evig kjærleik har eg elska deg. Derfor har min miskunn mot deg vara ved. I kveld så høyrer du i røyst, søk inn i midten, i min famn, for ditt liv, for dine born, for dine barnebarn, ja, for heile di slekt, seier Herren. Eg vil gjere mi gjerning også i ditt liv, seier Herren. Men du må komme med eit ope hjarte, still ditt liv framfor meg. Kom med begeret ditt, så skal eg salve ditt hovud med olje. Så det skal flyte over.

Relevante bibelvers.

Rom.10,5 Moses skriv om den rettferd som lova gjev: Den som held lova, skal leva ved lova.  6 Men rettferda av tru seier: Tenk ikkje med deg sjølv: Kven skal fara opp til himmelen? – det vil seia for å henta Kristus ned – 7 eller: Kven skal stiga ned i avgrunnen? – det vil seia for å henta Kristus opp frå dei døde. 8 Men kva seier ho? Ordet er deg nær, i munnen din og i hjarta ditt. Det er ordet om trua, det som vi forkynner. 9 For sannar du med munnen din at Jesus er Herre, og trur du i hjarta ditt at Gud reiste han opp frå dei døde, då skal du verta frelst.  10 Med hjarta trur vi så vi vert rettferdige for Gud, og med munnen sannar vi så vi vert frelste.  11 Skrifta seier: Ingen som trur på han, skal verta til skammar.  12 For her er det ingen skilnad på jøde og grekar: Alle har dei same Herren, og han er rik nok for alle som kallar på han.  13 Kvar den som kallar på Herrens namn, skal verta frelst.

Judas brev. 3 Mine kjære! Eg har hatt eit inderleg ynske om å skriva til dykk om den frelsa som vi har saman. Men no ser eg meg nøydd til å senda dykk nokre formanande ord om å strida for den tru som ein gong for alle er overgjeven til dei heilage.  4 For det har snike seg inn visse folk mellom dykk, ugudelege menneske som etter skriftene for lenge sidan er etla til dom. Dei misbrukar vår Guds nåde, så dei kan leva eit usedeleg liv, og dei fornektar vår einaste hovding og Herre, Jesus Kristus.

Matt.24,37 Som det var i Noahs dagar, så skal det vera når Menneskesonen kjem. 38 Liksom dei i tida før storflaumen åt og drakk, gifte seg og vart bortgifte, heilt til den dagen då Noah gjekk inn i arka, 39 og ingen skjøna noko før flaumen kom og tok dei alle, så skal det òg vera når Menneskesonen kjem.

Luk.9,25 Kva gagnar det eit menneske om det vinn heile verda, men misser seg sjølv og går til grunne?

Heb.12,25 Sjå til at de ikkje viser frå dykk han som talar! Dei som viste frå seg han som tala sitt ord her på jorda, slapp ikkje unna. Endå mindre skal vi sleppa unna om vi vender oss bort frå han som talar frå himmelen.  26 Hans røyst fekk den gongen jorda til å skjelva. Men no har han lova: «Endå ein gong vil eg skaka, ikkje berre jorda, men himmelen med.»  27 Her står det: «endå ein gong». Det syner at det som kan rikkast, fordi det er skapt, skal skiftast ut, så det som ikkje kan rikkast, skal verta ståande.  28 Sidan vi får eit rike som ikkje kan rikkast, så lat oss vera takksame og såleis tena Gud til hans hugnad, med otte og age. 29 For Gud er ein øydande eld.

Joh.Op.3, Til Laodikea

14 Skriv til engelen for kyrkjelyden i Laodikea:

Dette seier han som er Amen, det trufaste og sannferdige vitnet, opphavet til Guds skaparverk:  15 Eg veit om gjerningane dine; du er korkje kald eller varm. Gjev du var kald eller varm! 16 Men du er lunka, ikkje kald og ikkje varm. Difor vil eg spytta deg ut or min munn. 17 «Eg er rik,» seier du, «eg har overflod og vantar ingen ting.» Men du veit ikkje at nett du er arm og ynkeleg, blind, fattig og naken.  18 Difor rår eg deg til å kjøpa av meg gull som er lutra i eld, så du kan verta rik, og kvite klede som du kan kle deg med og løyna di nakne skam, og salve til å ha på augo dine, så du kan sjå.

19 Alle dei eg har kjær, refser og tuktar eg. Gjer alvor av å venda om!  20 Sjå, eg står for døra og bankar på. Om nokon høyrer mi røyst og opnar døra, då vil eg gå inn til han og halda måltid, eg med han og han med meg.

21 Den som sigrar, han vil eg la sitja med meg på min kongsstol, liksom eg sjølv har sigra og sett meg med Far min på hans kongsstol.

22 Den som har øyro, han høyre kva Anden seier til kyrkjelydane!

1.Mos.18,22 Så snudde mennene seg og gjekk til Sodoma. Men Herren vart ståande framfor Abraham. 23 Og Abraham gjekk nærare og sa: «Vil du verkeleg riva bort dei rettferdige saman med dei gudlause? 24 Om det no er femti rettferdige i byen? Vil du då riva dei bort og ikkje spara staden for deira skuld? 25 Det er ikkje di vis å fara så åt, å tyna den rettferdige saman med den gudlause, så det går den rettferdige like eins som den gudlause. Nei, det er ikkje di vis! Han som dømer all jorda, skulle ikkje han gjera det som rett er?»  26 Då sa Herren: «Finn eg femti rettferdige i Sodoma, skal eg spara heile byen for deira skuld.»